Anna Panas

16

Anna Panas ur. 18 lutego 1941. Piosenkarka jazzowa i bluesowa. Kocha swing (z wzajemnością). Kto wie, czy gdyby nie muzyka i śpiewanie nie byłaby znaną sportsmenką. Trenowała siatkówkę w Odrze Opole, do dziś uwielbia tę dyscyplinę sportu. Dorastała w domu pełnym muzyki – ojciec był kapelmistrzem w wojskowej orkiestrze, matka chórzystką w filharmonii i kościele. Debiutowała w Opolu w 1966. W duecie z młodszą siostrą Ewą wyśpiewały dla kompozytora Edwarda Spyrki nagrodę w Opolu za piosenkę „Jest jak jest”. W ówczesnych rankingach najbardziej popularnych wykonawców Siostry Panas były na piątym miejscu, a ich piosenki – w tym „Deszczowy spacer” śpiewała cała Polska. Koncertowały w Polsce, wyjeżdżały też na trasy koncertowe do Związku Radzieckiego, NRD i Bułgarii. W eksportowych zestawach, które wyjeżdżały do wówczas bratniego ZSRR i innych krajów „demokracji ludowej” Hanna Panas występowała m.in. z Marylą Rodowicz, Krzysztofem Krawczykiem, Marią Koterbską i Reną Rolską. Wspomina, że pod koniec lat 70-tych po koncertach w ZSRR organizowano na cześć artystów bankiety z czarnym i czerwonym kawiorem. Za jeden koncert wykonawcy dostawali wówczas 50 rubli – równowartość miesięcznej pensji pokojowej w hotelach, w których mieszkali. Często występowała w klubach Niemiec, Holandii, Norwegii, Szwajcarii. Brała udział w festiwalach jazzowych w Warszawie, Berlinie i Dreźnie. Na festiwalu w Opolu występowała siedmiokrotnie. Od 1984 śpiewała z Blues Fellows, Prowizorką, i Januszem Stroblem. Do nagrania swej pierwszej płyty kompaktowej – "Zwykły dzień” – zaprosiła Trio Andrzeja Jagodzińskiego. W 2000 wydała drugi kompakt – "Pod każdym adresem” Podczas ceremonii fragmenty piosenek wyróżnionego artysty odśpiewał chór Politechniki Opolskiej. "Nigdy się nie uważałam za gwiazdę, aczkolwiek to co się stało było bardzo miłe. To wzruszające, kiedy się słyszy w wykonaniu chóru swoją piosenkę sprzed 42 lat - utwór, który zapoczątkował moją drogę artystyczną. Coś sobie jeszcze śpiewam i nucę" – mówiła laureatka.