Dżem

23

Zespół Dżem muzyczna Polska poznała na początku lat 80 i właśnie na ogół wtedy biorą początek jego biografie. Tak naprawdę jednak korzenie grupy sięgają aż do roku 1973, kiedy to raczej niezobowiązująco grywali ze sobą bracia Beno (gitara basowa) i Adam (gitara) Otrębowie, Paweł Berger (piano) i Aleksander Wojtasiak (perkusja). Grywali, a jeśli chodzi o trzech pierwszych, to również podśpiewywali. W domach kultury, klubach, na zabawach i potańcówkach. Takimi zespołami post-bigbeatowa Polska usiana była wzdłuż i wszerz. Już z pełnokrwistym wokalistą – grającym również na harmonijce ustnej Ryszardem Riedlem - zespół Dżem występuje na 1. festiwalu w Jarocinie. Nie wygrywa imprezy, ale okazuje się jej największym odkryciem. Z początkiem 1981 grupa zaczyna koncertować i nagrywać. Podczas radiowej sesji nagraniowej rejestruje dwa ponadczasowe hymny pokolenia – piosenki „Paw” i „Whisky”. Któż z adeptów gitarowego grania nie próbował zagrać i zaśpiewać tej drugiej piosenki, by wzbudzić zazdrość kolegów i zainteresowanie płci przeciwnej... Wydana w 1985 roku płyta „Cegła” to ścisły kanon polskiego rocka, a przy okazji największy bestseller w dziejach Dżemu. No bo przecież „Cegła” to same przeboje - od nowej wersji „Whisky” poczynając, zaś na kolejnym wielkim hicie, „Czerwony jak cegła”, kończąc. A są jeszcze „Oh, Słodka”, „Jesiony”, i „Kim jestem”. W tym samym roku Dżem wyjeżdża na pierwsze zagraniczne wojaże - do Szwajcarii, Jugosławii i NRD. Kolejne lata to coraz wyraźniejsze problemy Riedla z narkotykami. Wokalista zawala koncerty, bądź jest od nich karnie odsuwany. To również jednak kolejne wielkie przeboje – „Modlitwa III”, „Harley mój”, „Wehikuł czasu”, czy „List do M”. Ostatnie nagrania to sesja na płytę „Akustycznie”, i „Akustycznie Suplement”. Krótko po niej – 30 lipca 1994 - Riedel umiera. Kolejnym wokalistą Dżemu został – wybrany w konkursie – Jacek Dewódzki. Dla jednych kopia Riedla, dla innych absolutny oryginał. Zdał egzamin w Spodku podczas wielkiego koncertu w wigilię pierwszej rocznicy śmierci swojego poprzednika. Z Dewódzkim Dżem zagrał jako support dla Rolling Stonesów. W 2001 miejsce Dewódzkiego zajmuje Maciej Balcar. Zespół wydaje kolejną płytę – „2004”, na której większość tekstów napisał nowy wokalista. W styczniu 2005 grupę dotyka kolejny dramat – w wypadku samochodowym ginie klawiszowiec Paweł Berger. Opolską gwiazdę – wraz z aktualnymi członkami zespołu – odsłoniła córka Pawła, Mira.